| تبليغات | X |
دیروز رفته بودم نمایشگاه مطبوعات؛ احتمالاً همه شنیدن یا رفتن و دیدن که چقدر در مقایسه با سالهای قبل سرد و بیروحه. سخن گفتن از این که هدف دولت از برگزاری مهجور این نمایشگاه چیه کار بیخودیه و همه نسبت بهش آگاهن.
نکته مورد توجه در نمایشگاه مطبوعات امسال که قرار نبوده و نیست که پر مخاطب باشه و یه عده از شهرستان و تهران برای بازدید سری بهش بزنن، هزینه غرفه آرایی رسانههاست. شاید بهترین غرفهآراییها و پرهزینهترین اونا مربوط به غرفههای ایران، همشهری و جام و جم بود به طوی که یکی از غرفهها 60 میلیون تومن برای غرفهآرایی خرج کرد.
در نمایشگاههای مختلفی که در طول یک سال برگزار میشه، مثل نمایشگاه صنعت، مبلمان، شیرینی و شکلات و... غرفهها سعی میکنن هزینه بیشتری کنن تا بیشتر تو چشم باشن و بتونن بازاریابی مطلوبتری داشته باشن اما توی نمایشگاه مطبوعات قرار نیست بازاریابی خاصی اتفاق بیافته، مگر در سطح بسیار محدودی و اونهم احتمالا در بخش مجلات و فصلنامههای تخصصیتر. مطبوعات مشتریهای خاص خودشون رو از قبل داشته و دارن و قطعاً مشترییابی در حاشیه نمایشگاه صورت نمیگیره. بنابراین صرف هزینه برای غرفهها فقط رقابت ظاهری و خودنمایی بین رسانههاست، نمایشگاهی که قرار نیست منفعتی برای رسانه یا مخاطبان داشته باشه. خلوت بودن نمایشگاه مطبوعات بدون بهانه برگزاری در حاشیه نمایشگاه کتاب هم به خوبی نشون میده که مشتری اول و آخر این نمایشگاه خود ما مطبوعاتیها هستیم و بس!