کتاب «امینه» نوشته مسعود بهنود رو پریروز تموم کردم. کتاب بسیار جالبی است از نقش خاتون یا امینه در تاریخ سیاسی ایران. به نظرم این کتاب باید بعد از خوندن کتاب 3 جلدی «عشاق نامدار» و کتاب 2 جلدی «پطر کبیر» که هردو ترجمه ذبیحالله منصوری هستند، خونده شه. در این صورته که فصلهای مربوط به سفر «امینه» به فرانسه و روسیه اهمیت پیدا میکنه و میتونه در شناخت شخصیتها کمک کنه. با این که کتابهای زیادی در مورد تاریخ قاجار و مشروطیت و... خونده بودم، اما کتاب «امینه» قطعاً جذابتر از بقیه بوده.