بدبختی توی روزنامه‌ای کار می‌کنیم که لازمه از طرح BRT شهر داری حمایت می‌کنیم. هر روز که می‌خوام شب از روزنامه برگردم خونه، وقتی تو چهارراه ولی عصر کلی معطل می‌‌مونم و بارها و بارها چراغ سبز و قرمز می‌شه اما کسی سوارمون نمی‌کنه، همش بد و بیراه می‌گم به دعوای سیاست که فقط مردم رو از کار و زندگی انداخته. به خاطر طرح BRT شهرداری، تعداد مسافربرهایی سمت خیابون انقلاب و آزادی تردد می‌کردن کمتر شده و به خاطر ترافیک خیابون آزادی ناشی از همین طرح، صف مسافرها توی خیابونی که روزی بهترین خیابون تهران از نظر دسترسی به تاکسی و اتوبوس بود، بیشتر و شدیدتر شده. از یک طرف نه دولت می‌ذاره شهرداری اتوبوس برای طرح BRT وارد کنه و نه شهرداری که مخالفت دولت رو می‌بینه، حاضره کوتاه بیاد. این وسط مسافرای بیچاره (مثل من) باید مدت‌ها منتظر ماشین وایسن. بدتر از اون اینه که می‌خوای علیه طرح بنویسی، اما به دلایل شغلی نمی‌تونی. واقعاً که همه شیفتگان خدمتن!