روزنامه هممیهن گفت و گویی را با موسی غنینژاد انجام داد که حاوی چند نکته غیر منطقی و غیر منصفانه است که بدون هیچ توضیحی فقط اونا رو بیان میکنم:
1- ما پايگاه خاصي نداريم. مثل برخي دوستان كه در دانشگاههاي مختلف، به تبليغ انديشههاي چپ و نهادگرايي ميپردازند، ما پايگاه خاصي نداريم (!)...شايد بتوانيم از دانشكده اقتصاد و مديريت دانشگاه صنعتي شريف هم به عنوان يكي از اين پايگاهها نام ببريم كه توسط دكتر نيلي اداره ميشود. بايد اعتراف كنم كه تفكر غالب اساتيد دانشگاههاي ايران هنوز چپگرايانه است.
2- اقتصاد آزاد بر منافع شخصي و پيگيري سودهاي مشخصي تاكيد دارد اما تفكر چپها كاملا بر پايه منافع گروهي تاكيد ميكند. از نظر آرمانگرايي، اين ضعف اقتصاد آزاد است. اما عقلانيت اقتصاد آزاد، نقطهقوت آن است، اما مردم عادي و عموم خيلي دنبال عقلانيت نيستند. مردم بيشتر در دام پوپوليستها ميافتند.
3- چارچوب فكري طرفداران اقتصاد آزاد به آنها اجازه نميدهد كه شعارهاي پوپوليستي و آرمانگرايانه بدهند!
4- در هيچ جاي دنيا حزب ليبرال قوي پيدا نميكنيد. ليبراليسم ايده حاكم است، اما در هيچ جاي دنيا حزب حاكم مطلق نيست!
5- به هر صورت تفكر مقابل اقتصاد آزاد پايگاه خوبي در ايران دارد. نمونه بارز آن، به قدرت رسيدن پوپوليستهاست كه در دولت نهم متبلور شدهاند!